Rodzaje miodów - pełny wykaz

Published : 2016-09-16 11:42:00
Categories : Zdrowie na talerzu

 *

Każdy region świata ma, można powiedzieć, swój "typowy" miód, który jest tam wyrabiany od wieków. I tak na przykład u nas niezwykłą popularnością cieszy się miód lipowy, a Brazylijczycy zajadają się głównie miodem eukaliptusowym. Odmian tego wyjątkowego, pszczelego wyrobu jest mnóstwo - szacuje się, że można znaleźć około 300 różnych. Czasem są bardzo zaskakujące, na pewno warto im się przyjrzeć bliżej. Niektóre z opisanych poniżej miodów możecie znaleźć w naszym sklepie:

*

  • akacjowy - lekki, delikatny, w jasnym kolorze, czasami niemal bezbarwny. Niezbyt ciężki, dlatego można go zjeść stosunkowo dużo. Nie pozostawia posmaku. Zawiera niewiele pyłków i ma niski indeks glikemiczny. Ma lekko uspokajające działanie, dlatego dobrze łączy się na przykład z herbatą walerianową. Niezwykle popularny w Bułgarii;
  • aroniowy - ceniony przede wszystkim ze względu na wysoką zawartość witaminy PP (niacyny). Polecany osobom z problemami krążeniowymi oraz przy odtruwaniu organizmu (zwłaszcza po radioterapii);
  • astrowy - lekki, jasny, o mocno ziołowym aromacie. Ma bardzo charakterystyczny zapach;
  • bluszczowy - zawiera spore ilości saponin o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwwirusowym. To typowy miód stosowany w przeziębieniach i osłabieniu układu oddechowego;
  • borówkowy - bardzo słodki miód o lekkim aromacie liści borówek. Warto go włączyć do diety przy problemach ze wzrokiem;
  • chabrowy - rzadko spotykany. Ma charakterystyczną postać, bo bardzo szybko krystalizuje. W smaku słodki. Typowa dla niego jest wysoka zawartość lizozymu - enzymu działającego bakteriobójczo. Spożywanie miodu chabrowebo podnosi więc odporność;
  • cykoriowy - miód dość gorzki, jasny. Bardzo rzadko spotykany
  • cytrynowy - bardzo lekki miód o mocno cytrusowym posmaku. Idealny dodatek do deserów i słodkich potraw;
  • dyniowy - bursztynowy w kolorze, niezwykle delikatny, czasem opisywany jako "piankowy" w smaku;
  • eukaliptusowy - ostry i pikantny miód, tradycyjnie zbierany w dorzeczu Amazonii. Ciemny lub bardzo ciemny, niemal brązowy. Bogaty w enzymy różnego typu. Doskonale wzmacnia odporność organizmu; 
  • faceliowy - typowy miód kalifornijski. Białawy lub delikatnie zielonkawy, niezbyt ostry w smaku, raczej kwaskowaty. Tradycyjnie jest stosowany do łagodzenia stanów zapalnych układu pokarmowego;
  • głogowy - we Francji nazywany "walerianą dla serca", ponieważ niezwykle korzystnie wpływa na układ krwionośny. Reguluje ciśnienie krwi i pomaga obniżyć poziom cholesterolu. Warto dodać do niego świeży cynamon - taki słodzik do herbaty świetnie sprawdza się przy różnych problemach z układem krążenia;
  • gorczycowy - popularny w polskich pasiekach, raczej mało słodki, ale o wyrazistym smaku. Wzmacnia ciało dzięki dużej zawartości glukozy, a także przyspiesza proces oczyszczania z toksyn;
  • górski - powstaje z mieszaniny ziół, jest mocniej skoncentrowany, bardziej aromatyczny i o intensywniejszym smaku. Wiele zależy jednak od tego, na jakich stanowiskach jest zbierany. Ma bardzo mocne właściwości mikrobójcze, bo jest silnie skoncentrowany - zawiera zazwyczaj minimalne ilości wody. Doskonale sprawdza się w leczeniu chrób układu oddechowego;
  • gryczany - słodki, aromatyczny, ostry miód. U nas dość popularny, jeden z miodów zawierających nawięcej różnych enzymów. Zawiera także sporo witamin, a także magnezu, co wyróżnia go spośród innych. Świetny dla wzmocnienia całego organizmy, idealnie komponuje się ze słodkimi wypiekami;
  • jeżynowy - ciemnobursztynowy miód o słodkim, wyraźnym smaku i intensywnym zapachu. Bogaty w sole mineralne, świetny do łączenia z ziściastymu warzywami;
  • jodłowy - ciężki, brunatno-zielony miód o mało słodkim smaku. Raczej korzenny, z lekką, żywiczną nutą. Bogaty w olejki eteryczne, aktywne enzymy i żywicę, dlatego idealny do leczenia chorób układu oddechowego;
  • kamahi - jeden z tradycyjnych, nowozelandzkich miodów (a szczególnie zachodniej części kraju). Pozyskiwany jest z kwiatów drzewa kamahi. Jest gęsty, mętny, ma bardzo złożony smak i zapach. Jest lekko orzechowy, niezbyt słodki, z nutą owocową, niektórzy doszukują się w nim nawet smaku serów pleśniowych;
  • kasztanowy - typowo włoska odmiana miodu, bo najczęściej tam można go spotkać. Ciemny, mocny w smaku, delikatnie gorzki. Niezbyt słodki, idealny jeśli ktoś nie przepada za bardzo słodkimi miodami. Zawiera naprawdę dużo pyłków, więc raczej nie jest polecany alergikom;
  • klonowy - jest bogaty w witaminy, potas i żelazo, dlatego polecany dla wzmocnienia układu kriwonośnego. Jest stosunkowo słodki, delikatnie karmelowy, dlatego lubiany przez dzieci; 
  • kolendrowy - dość rzadka odmiana miodu, polecana przy spowolnionym trawieniu. Ma bardzo charakterystyczny, lekko ostry smak, nieco przypominający miód gryczany. Raczej nie poleca się go osobom, które mają problemy z sercem;
  • koniczynowy - miód o lekkim i rześkim smaku, nawet lekko kwaskowaty, nie za słodki. Zazwyczaj zawiera mniej wody, niż przeciętne miody. Co ciekawe, pozyskiwany prawie wyłącznie z białej koniczyny - kwiaty różowej koniczyny są inaczej zbudowane i ze zbieraniem z nich pyłków radzą sobie tylko pszczoły rasy kaukaskiej;

  • krokoszowy - krokosz jest uprawiany głównie jako roślina oleista, ale z jego pyłków można również uzyskać miód. Jest delikatny i przyjemny w smaku. 
  • kruszynowy - miód z kwiatów kruszyny, krzewu niezwykle popularnego wśród pszczelarzy na Roztoczu. Bardzo delikatny i bardzo lekki, łatwu do rozsmarowania. Ma piękny, złoty kolor. Najczęściej polecany przy problemach z układem trawiennym;
  • lawendowy - ma charakterystyczny smak i zapach. Ceniony ze względu na to, że wspomaga wchłanianie żelaza i wapnia. Jest więc idealny dla osób z osteoporozą i niedoborami tych pierwiastków. Niektóre źródła podają, że codzienne spożywanie łyżeczki tego miodu pozwala mocno złagodzić objawy różnego rodzaju alergii;
  • leśny - wyjątkowy ze względu na to, że powstaje właściwie tylko z "kwiatów" drzew iglastych. Czasami spotyka się go w wersji " z sosny". Ma bardzo mocne działanie przeciwzapalne, wzmacnia i podnosi odporność. Typowa dla niego jest niska zawartość cukru, a wysoka zawartość substancji mineralnych. Warto go wykorzystać w rekonwalescencji, to również dobra opcja dla diabetyków;
  • lipowy - klasyka pośród miodów polskich. Chyba nasz najpopularniejszy. Działa podobnie jak ziele lipy, a więc łagodzi objawy przeziębienia i grypy. Natomiast regularnie stosowany pomaga wzmocnic odporność. 
  • lucernowy - delikatny i bardzo słodki, ale w jego aromacie wyczuwa się świeżą trawę, co trochę go "orzeźwia".  Wygląda jak klasyczny miód - jest złoty i lejący; 
  • łąkowy - miód wielokwiatowy, a więc może się różnić właściwościami. To, co wspólne dla każdego z tych miodów, to zawartość wielu różnych pyłków. Regularne spożywanie takiego miodu można zastosować - jeśli to możliwe ze względów zdrowotnych - jako terapię odczulającą; 
  • malinowy - ma delikatny smak, ale dość mocny, cytrusowy zapach. Ma cechy typowe dla większości miodów: działa przeciwzapalnie, oczyszcza układ krwionośny i wzmacnia cały organizm;
  • manuka - uważany za miód królewski - to najpradopodobniej jeden z najsilniej działających. Powstaje z pyłku drzewa manuka, rosnącego jedynie w Nowej Zelandii. Ma niespotykanie mocne działanie antybiotyczne, co udowodniły badania naukowe. W praktyce oznacza to, że radzi sobie z najtrudniejszymi zakażeniami i infekcjami, na przykład z zakażeniem gronkowcem złocistym, odpornym  na wiele antybiotyków. Prawdopodobnie z tego powodu zdobył taki rozgłos; 
  • miętowy - jest dość rzadko spotykany. Mocno charakterystystyczny w smaku, z ziołowym wykończeniem. W zapachu można wyczuć piżmo. Jest niezbyt słodki. Działa podobnie jak mięta, a więc odświeża, dezynfekuje, uspokaja i pobudza wydzielanie soków trawiennych;
  • migdałowy - bardzo rzadki wyrób, typowy właściwie tylko dla Kalifornii i u nas niemal niedostępny. Ma bardzo interesujący, orzechowy smak, z lekką goryczką. Zawiera sporo białka. Co ciekawe, niektórzy opisują go jako zwyczajnie niesmaczny. Na pewno warto go spróbować;
  • nawłociowy (inaczej nazywany mimozowym)- ma piękny, złoty kolor, kwiatowy zapach i "szlachetny" smak. Jest słodki, ale z delikatną, kwasno-gorzkawą nutą. Działa głównie moczopędnie i doskonale oczyszcza organizm;
  • nostrzykowy - bardzo rzadki miód, który ciężko jest kupić. Złoty albo jasnobursztynowy, pachnie delikatnie wanilią. Delikatnie kwaskowaty w smaku. Pomaga obniżyć ciśnienie krwi i działa przeciwzakrzepowo (dzięki zawartości kumaryny);
  • ogórecznikowy - jest jasny, o lekkim smaku. W aromacie można wyczuć cytrynę. Ponieważ jest delikatny, poleca się go dzieciom i starszym osobom, a także wszystkim z problemami żołądkowymi; 
  • oliwkowy - słodki, ale w jego smaku przebijają się nuty oliwki. Bardzo ciekawa odmiana miodu, choć niezwykle trudno go kupić; 
  • palmowy - idealny wybór, jeśli ktoś nie lubi zbyt słodkich miodów. Niektóre odmiany mogą mieć lekko gorzkawy posmak. U nas raczej ciekawostka;
  • pohutukawa - niezwykle ciekawy miód typowy dla Nowej Zelandii. Wytwarzany z pyłków przepięknego krzewu o tej samej nazwie. Pohutukawa rośnie w nadmorskim, specyficznym klimacie, co można wyczuć w smaku. Miód jest słodki, ale ma delikatnie słony posmak. Zawiera niezwykle dużo minerałów i enzymów, dlatego polecany rekonwalescentom;
  • rata - tradycyjny miód z Nowej Zelandii. Lekki, delikatny i owocowy w smaku, czasem pojawia się słony posmak. Niezbyt mocny, dlatego polecany dzieciom. Ponieważ drzewo Rata nie kwitnie co roku, to jeden z miodów nowozelandzkich, które trudniej zdobyć;
  • rewarewa - jeden z narodowych wyrobów Nowej Zelandii, chyba najbardziej tam popularna odmiana miodu. Jest aromatyczny, ma złoty kolor i trochę przypomina syrop klonowy. Właściwościami przypomina miód manuka, choć nie jest tak silny;
  • rododendronowy - bardzo ciekawa odmiana miodu. Niektóre z roślin z tej rodziny są trujące, a powstający z nich miód powoduje halucynacje i działa silnie psychoaktywnie. W niewielkich ilościach, jak każda trucizna, może mieć natomiast terapeutyczne działanie. Najdroższy jest miód zbierany w Nepalu z dzikich stanowisk. Kilogram tego ciekawego smakołyku kosztuje około 1200 zł; 
  • rozmarynowy - miód o mocnym i zdecydowanym smaku i aromacie. Jest bardzo słodki. Pobudza wątrobę do produkcji większej ilości żółci, a więc pobudza również trawienie;
  • rzepakowy - ma słomkowo jasny kolor, bardzo szybko krystalizuje. Zawiera niewiele związków mineralnych, za to jest bogaty w bor. Rzadziej stosuje się go jako miód o działaniu antybiotycznym, częściej natomiast jako miód mocno odżywczy i odtruwający - wszystko dzięki wysokiej zawartości glukozy. 
  • słonecznikowy - delikatny miód, o niezbyt mocnym smaku i subtelnym aromacie. Ma przepiękny kolor. Jeden z tych, które doskonale zastąpią miód lipowy. Sprawdza się idealnie w przeziębieniach i ogólnym osłabieniu organizmu; 
  • spadziowy - to chyba jedna z ciekawszych odmian miodu. Powstaje z pomieszania soku drzew i wydzielin mszyc spijających ten sok z drzewa. Jest niezbyt słoki, może być gorzkawy lub kwaskowaty, o lekko żywicznym zapachu. Smaczniejsze są zazwyczaj miody ze spadzi drzew iglastych.  Choć składnik nie jest zbyt apetyczny, to sam miód ma wiele zalet: działa przeciwzapalnie, wzmacnia odporność, odżywia, bo zawiera dużo mikro i makroelementów. Miody ze spadzi jodłowej i świerkowej mają najsilniejsze działanie antybiotyczne. W ogóle zazwyczaj miód spadziowy działa silniej, niż miody nektarowe;
  • szałwiowy - można spotkać mnóstwo jego odmian, podobnie jak odmian samej szałwi. Ma delikatnie gorzki posmak i ciekawy zapach. Sprawdza się w dwóch przypadkach: delikatnie uspokaja i wycisza, jednocześnie zmniejsza odruch kaszlu, a więc uspokaja również ciało;
  • tupelo - miód wyrabiany na większą skalę głównie na Florydzie. Powstaje z pyłku drzew tupelo, rosnących na podmokłych, bagiennych terenach. Ma jasnobursztynowy kolor, z lekko zielonkawym odcieniem. To, co w nim niezwykłe to fakt, że jest jednym z nielicznych miodów, które nie krystalizują;
  • wielokwiatowy - miody tego typu różnią się między sobą barwą, ale przede wszystkim zawartością. Miody wiosenne są lżejsze i bardziej słodkie, miody letnie natomiast mają silniejszy smak i zapach i są cięższe. Zawierają za to więcej pierwiatków i enzymów. Wielokwiatowe miody nie mają zbyt mocnych właściwości antybiotycznych, za to są zazwyczaj bardzo smaczne. Idealnie nadają się jako środek odczulający. Ponieważ taki miód zawiera wiele różnych pyłków, jego regularne stosowanie pozwala stopniowo oswajać organizm z alergenem;
  • wilelaiki - miód pochodzący z Hawajów. Ma dość ciekawy smak, z nutą brązowego cukru i melasy. Idealny, jeśli ktoś szuka słodkiego, niemal cukierkowego smaku;
  • wrzosowy - ma charakterystyczny, niemal brązowy kolor. Jeden z pyszniejszych, na jakie można natrafić, świetny wybór dla dzieci. W tradycyjnej medycynie używany przede wszystkim jako remedium na choroby układu oddechowego;
  • yucatan - miód produkowany na Półwyspie Jukatan w Meksyky. Opisywany jako produkt wywodzący się jeszcze z tradycji Majów. Zazwyczaj wielokwiatowy, dlatego raczej delikatny i lekki. Idealny dla dzieci ; 
  • z awokado - wyjątkowo smaczny miód, którego najwięcej wyrabia się w Kalofornii. Ma niemal maślany smak - jeden z pyszniejszych. Niestety, dość trudno go znaleźć na rynku;
  • z dzikich ziół – jesienny - powstaje z połączenia różnych kwiatów, dlatego zawiera wiele różnych składników odżywczych. To sprawia, że idealnie nadaje się do odżywienia ciała. Taki miód można wykorzystać także jako odczulający. Zawiera pyłki różnych roślin, jego codzienne spożywanie pomaga przyzwyczaić organizm do ich obecności. Kuracja powinna jednak trwać minimum 12 miesięcy;
  • z kwiatów grejpfruta - nie smakuje wcale "grejpfrutowo", a zaskakująco delikatnie. Połączenie kwaskowatości i słodyczy sprawia, że jest przepyszny i można go jeść łyżeczką prosto ze słoika;
  • z kwiatów longan - longan to roślina pochodząca z południowej Azji. Miód ma mocny, kwiatowy zapach i ciekawy smak - jest słodki, karmelowy, ale z delikatnym goryczkowym posmakiem. Tradycyjnie używany w medycynie krajów azjatyckich w taki sam sposób, jak większość naszych miodów, czyli do leczenia przeziębień i do wzmacniania odporności;
  • z kwiatów makadamia - ma bogaty, orzechowy smak i ciemny, mocny kolor. Rzadziej spotykany w Europie, typowy dla Hawajów i Australii. U nas jest to raczej ciekawostka;
  • z kwiatów mango - świeży, lekko cytrusowy, w smaku bardzo przypomina sam owoc mango. Typowo tropikalny miód o złożonym smaku, nieco innym, niż nasze miody; 
  • z kwiatów papayi - kwiatowy, z lekko cytrusową nutą. Słodki i bardzo owocowy, idealny wybór dla dzieci;
  • z kwiatów pomarańczy - mocno słodki, ale ze świeżą, cytrusową nutą. Bardzo aromatyczny, świetnie komponuje się z owocami. W smaku bardzo podobny do samych pomarańczy;
  • z kwiatu jabłoni - rzadka odmiana miodu, ciężka do zdobycia. Wyróżnia go przede wszystkim przepiękny, choć delikatny, jabłkowy zapach. 
  • z litchi - lekko maślany, z cytrusowym wykończeniem, niezbyt słodki.
  • z mniszka lekarskiego - ma ciekawy, unikalny smak. Świetnie sprawdza się przede wszystkim w łagodzeniu dolegliwości ze strony układu pokarmowego (kolki, zatwardzenia itp.). Aby je złagodzić, czy nawet wyeliminować, wystarczy wypijać szklankę wody mineralnej z łyżką tegoż miodu; 
  • żurawinowy - ma mocny, żurawinowy posmak, ale bez charakterystycznej cierpkości. Bursztynowy, w pięknym, czerwonym odcieniu, kiedy patrzymy na niego pod światło.

*

Share this content

Zobacz wszystkie (1)

jaki


2018-10-01 10:14:14

może coś więcej o miodzie astrowym, gdzie dostępny, na co pomaga itp.

Dodaj komentarz

 (z http://)